Rozdział 1 - Porwanie.

                 Wcześniej nie doniecałam niczego. Lecz gdybym mogła cofnąć czas z wszystkiego byłabym szczęśliwa.

Wracając do tamtych wspomnień było tak dobrze a jednak niedoceniałam tego.

Madie zdumchnij świeczki.

- po co to bosze okey.

Zdmuchnełam i odeszłam jak najdalej od świrniętych rodziców.

-Zatańczysz?

-Jasne.

Nieznajomy był  seksowny na oko  ..

Jego oczy hipnotyzowały.

Nie zwracałam uwagi że właściwie tańczymy sami  na ulicy ..

Gdy ktoś zakneblował mi usta i kazał patrzeć jak zabija mojego partnera.

Krzykanełam z bòlu.

Oni  z uśmiechem związali mnie i wywieźli z mojego rodzinnego miasta-Londyn.

Przed oczami nadal miałam jak tamten krzyczy z bólu.

Nienawidziłam ich .

-No mała  , kara za pyskowanie..

Wyjął bat.

A ha krzyknełam .

Ten trafił mnie w plecy.

Okropny ból.

Płakał a po moim ciele spływała czerwona krew.

Gdy skończył  splunął na ,  mnie i odszedł.

Doczołgałam sie do łóżka i sie położyłam..

Płakałam do mojego pokoju wszedł  lekarz.

Opatrzył rany i odszedł.

-Madie dziś masz szczęście ktoś przyjechał do ciebie.

To było ochydne  faceci całowali mnie wbrew mojej woli

Chłopak miał na oko 19 lat 

Szlochałam.

-To ja zostawiam was samych.

-ej powiesz mi jak masz na imie , nie bój sie mnie..

Nic nie odpowiedziałam nie  nie mogłam m mu ufać .

-Zabiore cie stąd..

-Madie ...

Tylko prosze nie zgwałć mnie to jest okropne..

Oni wyjechali tylko szybko , bo zostaniesz tu na zawsze.

Lekko skiwnełam głowom a on mnie wziął na ręce i pędem ruszył do samochodu.

Po raz pierwszy poczułam wiatr  we włosach .

Niestety oni to przewidywali ,,

Nieznajomy kazał uciekać.

Tak też zrobiłam choć byłam  wyczerpana to  wiedziałam że to jedyna szansa  .

Nieznajomy mnie uratował i umarł zamiast mnie.

Gdy ich zgubiłam.

Usiadłam na liściach zmęczona..

Muszę wrócić do domu..

I zacząć nowe życie i nowy wygląd.

Nie wybacze sobie że przeze mnie umarł niewinny człowiek..

*** hej kochani podoba wam sie licze na komentarze  :**!

Noemi